Onnatuurlijke liefde
Samenvatting
Vóór Freud, en zelfs vandaag nog in het gewone taalgebruik, wordt perversie opgevat als een afwijking van instinct. Dat instinct wordt gezien als een vooraf vastgelegde gedragswijze, eigen aan een bepaalde soort, en relatief onveranderlijk in richting en doel (Tinbergen 1951). Vanuit dit perspectief geldt perversie als onnatuurlijk. Welk woordenboek men ook raadpleegt, het woord ‹perversie› behoudt altijd de betekenis van ‹omkering› of ‹verdraaiing› (Latijn: pervertere), maar doorgaans in de richting van het kwade of verkeerde. Het heeft dus een pejoratieve bijklank, die morele afkeuring, walging of angst oproept. Wanneer iemands gedrag pervers wordt genoemd, voelen we intuïtief dat er sprake is van een ‹onbehoorlijk› gebruik van iets wat op zich wel legitiem is. Men huivert voor het genot dat men veronderstelt eraan ten grondslag te liggen (Kinet 2002). Daarom is ‹perversie› vandaag een grotendeels verlaten term. De psychiatrie verving hem door ‹parafilie›, het culturele discours verkiest het speelsere register van ‹kink›, en in de klinische praktijk wordt zijn morele lading steeds vaker vermeden. Maar de ervaring die de term benoemt, is niet verdwenen. Onder de glamour van de hedendaagse erotische cultuur blijft een ouder drama voortbestaan: de strijd tussen verlangen en wet, fantasie en erkenning, het lichaam en zijn geesten.
Onbeperkt toegang tot het online archief?
Wilt u dit artikel en alle andere artikelen in het archief onbeperkt kunnen lezen?
Log in of neem een abonnement.
© 2009-2026 Uitgeverij Boom Amsterdam
ISSN 1382-516x
De artikelen uit de (online)tijdschriften van Uitgeverij Boom zijn auteursrechtelijk beschermd. U kunt er natuurlijk uit citeren (voorzien van een bronvermelding) maar voor reproductie in welke vorm dan ook moet toestemming aan de uitgever worden gevraagd:
Behoudens de in of krachtens de Auteurswet van 1912 gestelde uitzonderingen mag niets uit deze uitgave worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch door fotokopieën, opnamen of enig andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
Voor zover het maken van kopieën uit deze uitgave is toegestaan op grond van artikelen 16h t/m 16m Auteurswet 1912 jo. Besluit van 27 november 2002, Stb 575, dient men de daarvoor wettelijk verschuldigde vergoeding te voldoen aan de Stichting Reprorecht te Hoofddorp (postbus 3060, 2130 KB, www.reprorecht.nl) of contact op te nemen met de uitgever voor het treffen van een rechtstreekse regeling in de zin van art. 16l, vijfde lid, Auteurswet 1912.
Voor het overnemen van gedeelte(n) uit deze uitgave in bloemlezingen, readers en andere compilatiewerken (artikel 16, Auteurswet 1912) kan men zich wenden tot de Stichting PRO (Stichting Publicatie- en Reproductierechten, postbus 3060, 2130 KB Hoofddorp, www.cedar.nl/pro).
No part of this book may be reproduced in any way whatsoever without the written permission of the publisher.
Jaargang 32, nr. 2, juni 2026
Nieuwsbrief Boom Psychologie
Meld u nu aan en ontvang maandelijks de Boom Psychologie nieuwsbrief met aantrekkelijke aanbiedingen en de nieuwe uitgaven.
Aanmelden
